1. به دلیل تخلیه بیش از حد ، استفاده طولانی مدت یا نزدیک شدن به طول عمر ، ذرات سولفات سرب تشکیل شده بر روی سطح صفحه الکترود بسیار بزرگ هستند و در نتیجه کاهش هدایت و از بین رفتن توانایی تبدیل به اسفنج فعال مانند دی اکسید سرب یا سرب.
2. به دلیل تخلیه بیش از حد یا ضربه فیزیکی ، ماده فعال روی صفحه الکترود نرم می شود یا از بین می رود ، در انتهای باتری قرار می گیرد و لجن الکترود غیرقابل استفاده را تشکیل می دهد و مستقیماً منجر به کاهش دائمی مواد فعال و کاهش دائمی در ظرفیت باتری می شود. هنگامی که شدید ، صفحه الکترود حتی ممکن است شکسته شود.
3. به دلیل تبخیر آب در حین استفاده ، غلظت الکترولیت نامتوازن می شود و در نتیجه کاهش عملکرد و ظرفیت شارژ و تخلیه می شود.
هنگامی که باتری های اسید - برای مدت طولانی استفاده نشود (بیش از یک ماه) ، ذرات سولفات سرب روی سطح صفحات به تدریج رشد می کنند. با توجه به ماهیت غیر -} رسانا ذرات سولفات سرب ، این ذرات سولفات سرب رشد یافته دارای رسانایی ضعیفی هستند و بازگشت به آن به دی اکسید سرب یا سرب دشوار است و در نتیجه کاهش ظرفیت است. این پدیده معمولاً به عنوان گوگرد سازی گفته می شود.
علاوه بر این ، باتری های اسید- Lead نیز به تدریج در تعمیق گوگرد در طول استفاده عادی تجربه می کنند. در نهایت ، باتری ها منسوخ می شوند.